25 lat gwarancji producenta Gwarancja współczynnika U Gwarancja ukończenia Gwarancja oszczędności energii Gwarancja dofinansowania

NANO.WIKI

Zrozumieć fizykę. Potwierdzić pomiarami.

Powłoka o grubości około jednego milimetra jako ochrona cieplna brzmi na początku nietypowo. Dlatego nie chcemy wymagać, by po prostu nam uwierzono. NANO.WIKI wyjaśnia właściwości fizyczne systemu, pokazuje odpowiadające im dowody techniczne i ujawnia, co rzeczywiście zmierzono na kompletnych przegrodach.

Przecięta pusta ceramiczna nanosfera pośród innych sfer: promieniowanie cieplne jest odbijane na powierzchni, a przewodzenie ciepła pokonuje dłuższą drogę wokół pustych przestrzeni.

To wiki prowadzi Markus G. Schlegel, rzeczoznawca nieruchomości z certyfikatem DEKRA (D2). Każda informacja podaje swoje źródło i stan.

Przekrój ściany masywnej z gruntem, warstwą funkcjonalną i warstwą wierzchnią, obie te warstwy z ceramicznymi ciałami pustymi: strumień ciepła od wewnątrz zwęża się w powłoce, promienie słoneczne są odbijane na powierzchni zewnętrznej, a z powierzchni ciepło przechodzi do otoczenia.
Przekrój, nie w skali — powłoka ma grubość około jednego milimetra.

Bariera cieplna – zasada w zarysie

Nanoizolacja elewacji nie działa w jednym tylko miejscu, lecz jako wielowarstwowy system powłokowy.

Ceramiczne ciała puste w warstwach powłoki ograniczają przewodzenie ciepła w materiale. Zewnętrzna powierzchnia odbija dużą część padającej energii słonecznej.

To współdziałanie nazywamy barierą cieplną. Jak silnie kompletny system działa na przegrodzie, zostaje poniżej nie tylko wyjaśnione, lecz także prześledzone na podstawie danych producenta i pomiarów.

  1. 01 Krótko wyjaśnione Co się dzieje?
  2. 02 Zrozumieć fizykę Dlaczego to może działać?
  3. 03 Pomiary potwierdzają Co rzeczywiście wykazano?

Krótko wyjaśnione

Nanoizolacja elewacji dotyczy dwóch dróg, którymi ciepło dociera do elewacji lub przez nią przechodzi: promieniowania słonecznego i przewodzenia ciepła w materiale. Bariera cieplna nie jest więc pojedynczą warstwą, lecz działa w dwóch różnych miejscach.

  1. 1

    Słońce pada na ścianę

    Latem promieniowanie słoneczne pada na elewację. Zwykła powierzchnia pochłania jego dużą część i nagrzewa się; to ciepło wędruje następnie dalej do wnętrza. Warstwa wierzchnia odbija większość promieniowania, zanim zostanie ono w ogóle pochłonięte.

    Barierą jest tutaj sama powierzchnia. Energii słonecznej, która zostaje odbita, nie trzeba w ogóle izolować.

  2. 2

    Ciepło wędruje przez materiał

    W materiale litym cząstka przylega do cząstki. Ciepło przechodzi z jednej do drugiej krótką, ciągłą drogą — to przewodzenie ciepła. Powłoka nie jest lita: jest gęsto wypełniona pustymi kulkami ceramicznymi, a między nimi nie ma już ciągłego ciała stałego.

    Tu bariera nie jest powierzchnią, lecz objazdem: ciepło musi omijać każdą pustkę, niezliczoną ilość razy z rzędu. Do tego dochodzi według producenta efekt Knudsena: w tak małych pustkach cząsteczki gazu częściej uderzają w ściankę niż w siebie nawzajem i dlatego przenoszą wyraźnie mniej ciepła.

Dwie drogi, dwa miejsca — i żadne z nich nie jest grubą warstwą. Właśnie dlatego działania nie da się odczytać z grubości.

Zrozumieć fizykę

Przekrój, nie w skali — powłoka ma grubość około jednego milimetra.

Dwa miejsca, w których system działa

Na powierzchni chodzi o słońce. Promieniuje ono krótkofalowo; warstwa wierzchnia odbija dużą część tego promieniowania — opisuje to całkowity współczynnik odbicia promieniowania słonecznego. Chodzi wyłącznie o energię słoneczną padającą z zewnątrz, a nie o ciepło oddawane przez samą ścianę.

W materiale chodzi o przewodzenie. Przewodzenie ciepła wymaga ciągłego kontaktu; tam, gdzie ciało stałe jest przerwane, krótka droga się urywa. Puste kulki ceramiczne w warstwie funkcjonalnej i wierzchniej są dokładnie tymi przerwami. Jak silne jest to w sumie, nie wynika z samej zasady — od tego są wielkości charakterystyczne producenta i pomiar na gotowej przegrodzie.

Nie porównywać grubości — badać działanie.

Klasyczne materiały izolacyjne uzyskują ochronę cieplną przede wszystkim dzięki wysokiemu oporowi cieplnemu stosunkowo grubej warstwy. Nanoizolacja elewacji jest innym systemem powłokowym. Decydujące nie jest więc pytanie, ile milimetrów odpowiada ilu centymetrom, lecz jaki efekt cieplny osiąga kompletna przegroda w zdefiniowanych warunkach.

A fizyka, która za tym stoi, nie jest nowa: bardzo małe pory wpływające na transport ciepła zamkniętego w nich gazu znane są z aerożelu. Niezwykle cienkie powłoki odbijające dużą część promieniowania słonecznego znane są ze szkła przeciwsłonecznego. To, że łączny efekt powstaje ze współdziałania kilku elementów, znane jest z nowoczesnej szyby zespolonej.

Pomiary potwierdzają

Każdy obszar działania stoi sam za siebie: ze swoją wielkością charakterystyczną i swoim dowodem.

Łączne działanie na przegrodzie: zabytkowa ściana masywna, okno pomiarowe 01:15–03:15
Łączne działanie na przegrodzie: Testo 635-2

Łączne działanie na przegrodzie · zabytkowa ściana masywna, okno pomiarowe 01:15–03:15 · Testo 635-2 · 11 h 57 min

01

Ograniczenie przewodzenia ciepła

Struktura materiału ogranicza transport ciepła wewnątrz powłoki. Dla kompletnej konstrukcji systemowej producent podaje równoważną lambdę.

Udokumentowane

Obie warstwy powłoki zawierają ceramiczne ciała puste; tam, gdzie ciało stałe jest przerwane, urywa się krótka droga przewodzenia ciepła. Dla kompletnej konstrukcji systemowej producent podaje przy grubości 1 mm równoważną lambdę 0,00012 W/(m·K); odpowiada to oporowi cieplnemu 8,3 m²K/W. Badanie płytowe zgodnie z PN-EN 1745 ujmuje z tego wyłącznie przewodzenie w materiale (0,0324 W/(m·K)); wartość systemowa wykracza daleko poza to — jest to wartość obliczeniowa producenta.

Wielkości charakterystyczne

  • λ 0,00012 W/(m·K) Równoważna wartość systemowa, grubość 1 mm Źródło: Herstellererklärung – Wärmeleitfähigkeit (Lambda) je Schichttyp · Wersja 1.0, 10.07.2026 · Metoda: äquivalenter Systemwert bei 1 mm Schichtdicke, entspricht R = 8,3 m²K/W Zobacz dowód →

Co to pokazuje

  • Producent podaje dla kompletnej konstrukcji systemowej przy 1 mm równoważną lambdę 0,00012 W/(m·K).
  • Obie warstwy powłoki zawierają ceramiczne ciała puste i są funkcjonalnymi elementami systemu — warstwa wierzchnia nie jest zwykłą warstwą ochronną.
  • Samo przewodzenie w materiale jest zbadane zgodnie z PN-EN 1745; wyjaśnia ono tylko niewielką część wartości systemowej.
02

Odbijanie energii słonecznej

Powierzchnia zewnętrzna odbija wysoki udział padającego promieniowania słonecznego. Dzięki temu elewacja pochłania mniej energii słonecznej.

Udokumentowane

Gdy promieniowanie słoneczne pada na elewację, część zostaje odbita, a część pochłonięta przez powierzchnię. Pochłonięty udział ogrzewa elewację i może następnie zostać przekazany jako ciepło do przegrody. Warstwa wierzchnia odbija wysoki udział już na powierzchni — energia słoneczna, która w ogóle nie dociera do ściany, nie musi być też izolowana. Chodzi przy tym wyłącznie o energię słoneczną padającą z zewnątrz.

Wielkości charakterystyczne

  • TSR 92 % Warstwa wierzchnia Źródło: CE-Kennzeichnung PSC 250 T · Wersja 04/2026 · Metoda: Hotbox, TÜV-bestätigt Zobacz dowód →

Co to pokazuje

  • Wysoki udział padającego promieniowania słonecznego zostaje odbity.
  • Ogranicza to nagrzewanie się powierzchni elewacji przez słońce.
  • Ma to znaczenie przede wszystkim dla komfortu letniego.
03

Łączne działanie na przegrodzie

Na rzeczywistej zabytkowej ścianie masywnej przez niemal dwanaście godzin stwierdzono bardzo niski przepływ ciepła.

Zmierzone na przegrodzie

Dwa obszary działania wyjaśniają, dlaczego powłoka może działać cieplnie. Decydujące jest jednak to, co dociera do gotowej ściany — a tego nie da się obliczyć przez dodanie poszczególnych właściwości. Podczas ciągłego pomiaru na zamieszkanej zabytkowej ścianie masywnej z powłoką o grubości około 0,5 mm zarejestrowano 42.978 zestawów danych w ciągu 11 h 57 min. W stabilnym oknie oceny od 01:15–03:15 ustalona wartość U wynosiła średnio 0,140 W/(m²K); w całej późniejszej fazie pomiaru 0,195 W/(m²K).

Wielkości charakterystyczne

  • U 0,140 W/(m²K) zabytkowa ściana masywna, okno pomiarowe 01:15–03:15 Źródło: In-situ-Messung PSC-U-2026-001, Testo 635-2 · Wersja 06./07.09.2026 · Metoda: In-situ-Ermittlung mit Testo 635-2 und U-Wert-Kit Zobacz dowód →

Co to pokazuje

  • Na badanej przegrodzie, w udokumentowanych warunkach, stwierdzono bardzo niski przepływ ciepła.
  • Wartość nie pochodzi z pojedynczego odczytu, lecz z pełnego przebiegu pomiaru.
  • Rozpoznany błąd pomiarowy na początku został udokumentowany i wyłączony z oceny.

Przejrzystość jest częścią dowodu.

Dobrze udokumentowane

  • Cieplna funkcja obu warstw powłoki
  • Przewodność cieplna materiału według PN-EN 1745
  • Całkowite odbicie promieniowania słonecznego
  • Pomiar wartości U in situ na rzeczywistej przegrodzie

Nadal badane

  • Przenoszalność na inne konstrukcje ścian
  • Bezpośredni długoterminowy pomiar strumienia ciepła
  • Porównanie powierzchni pokrytej i niepokrytej w tych samych warunkach

NANO.WIKI rozwija się z każdym nowym pomiarem.

W przygotowaniu

Następny dowód: długoterminowy pomiar strumienia ciepła

Zimą 2026/27 łańcuch dowodowy ma zostać uzupełniony o bezpośredni pomiar długoterminowy. Planowane są ciągłe pomiary pokrytych powierzchni ścian oraz — o ile pozwala na to dany obiekt — równoległe pomiary referencyjne obszarów niepokrytych. Dane surowe, warunki pomiaru i ocena zostaną następnie opublikowane.

Nie zapowiadamy z góry, jaki będzie wynik. Mierzy się to, co się mierzy.

Dokumenty w oryginale

Ta strona wyjaśnia. Dokumenty, które za tym stoją — deklaracje właściwości użytkowych, deklaracje producenta, raporty pomiarowe i dane surowe — znajdują się w całości w NANO.DOCS.

Otwórz NANO.DOCS Raport pomiarowy w PDF